حامد رمضاني :در طول سالیان گذشته هر وزیر کشوری و هر دولتی که سرکار می آمدند ، بالافاصله تغییراتی در صدرمدیریت استانها ایجاد می کردند و بسیاری نیز دلایل خاصی را برای این تغییرات داشتند.

در این دوره نیز با انتخاب یک وزیر نظامی برای وزارت کشور ، انتظار تغییرات در استانداری های کشور امری مسجل می باشد. امری که بارها وزیر کشور آن را تکذیب کرد و تنها تغییر استانداران را در چند استان محتمل می دانست.

در این چند هفته از آغاز دولت دهم ، استاندار اصفهان و خراسان به دولت آمدند و دو استاندار به این دو استان فرستاده شد اما شواهد نشان می داد این استانداران بر خلاف عقیده بسیاری که فکر می کردند استانداران کشور نظامی خواهند بود این طور نبوده و احتمال تزریق نظر عده ای دیگر در تعیین استانداران در سطح کشور را نشان می داد. این عده ای دیگر را می توان همان رئیس دفتر کنونی آقای رئیس جمهور دانست که در حال حاضر تمامی تغییرات در سطح کشور با هماهنگی و نظر او اتفاق می افتد .

مدتی است که این شایعه در گیلان نیز شدت گرفته که به زودی استاندار گیلان نیز تغییر خواهد کرد. تغییری که دلایل زیادی هم بر نزدیک بودن به واقعیت آن وجود دارد.

اختلاف نظری که این روزها بین استاندار و نماینده ولی فقیه در استان وجود دارد و یا موضع گیری های شخص استاندار در ایام انتخابات ، همه می تواند بهانه خوبی برای تغییر آن باشد ، کاری که خود استاندار ، جناب آقای قهرمانی در برنامه زنده تلویزیونی آن را قویاً تکذیب کرده و این شایعه را ساخته ذهن چند ده نفر دانسته که از حضور او در استان ناراحت هستند.

اما واقعا تغییر مهندس قهرمانی برای استان چه سود ها و ضرر هایی دارد؟ به نظر نویسنده اگر به دور از سلایق شخصی و مواضع حزبی به تغییر مدیران در سطح عالی کشور نگاه کنیم و تنها این تغییرات را برای پیشبرد اهداف و برنامه های دولت انجام دهیم خیلی نکات مثبتی دارد.

بنا به عقیده من ، یک مدیر متخصص غیر حزبی خیلی بهتر از مدیر هم خط اما نا بلد است. زیرا بسیاری از متخصصین و افراد کاربلد در قسمتهای مختلف به دور از تمام بازی های سیاسی تنها به فکر کار و فن خود هستندو در این راه همکاری با مدیری که تخصص لازم را در امر مربوط دارد می تواند دلگرمی آنان باشد زیرا اوست که می تواند همراه و غمخوار آنان باشد.

البته باید این نکته را هم در نظر گرفت که مدیری که هرچند متخصص و لایق باشد اما به خاطر مسائل حزبی و جناحی بخواهد سنگ در کار کلان سازمان و نهاد زیر مجموعه خود بگذارد تا در کار دولت اخلال ایجاد کند از نظر تمام جناح ها و افکار سیاسی محکوم به رفتن است.

در استان گیلان نیز زمانی که سردار عبدالهی به عنوان استاندار انتخاب شد همانند همان کسی بود که از جناح دولت بود و واقعا دلسوزانه کار می کرد اما چون تخصص لازم را در عرصه مدیریت سیاسی نداشت نتوانست موفق عمل کند و جای خود را به مدیری از جریان سیاسی مقابل اما با تخصص و تعهد کاری بالا داد.

مهندس قهرمانی در طول دو سه سال گذشته توانست با تعاملی که با همه افراد صاحب سبک و توان در سطح استان داشت کارهایی را انجام دهد و باعث پیشرفتهایی شود به نحوی که بارها کاندیدای حضور در استانهای بزرگتر کشور شده بود، به حدی که یک بار با پادرمیانی نمایندگان مجلس استان از رفتن او جلوگیری به عمل آمد.

اما امروز همان نمایندگان مردم خواستار تغییر او هستند و حتی گزینه هایی را نیز برای جایگزینی او به افکار عمومی معرفی می کنند. گزینه هایی که شاید در انتخابات گذشته به احمدی نژاد رای داده باشند اما به لحاظ مدیریت کلان استان ذره ای تخصص و تعهد کاری ندارند.

مهندس قهرمانی را من انسانی اجرایی می دانم که خیلی علاقه ای به نشستن پشت میز و گوش کردن به حرف فلان مدیر اداره و ... ندارد. او را بارها در کنار پروژه های استان دیده ایم. او انسانی است که دوست دارد بیشتر از اینکه حرف بزند و مدیریت کند ، کار انجام دهد. البته در این بین ضعف هایی نیز دارد. شاید بزرگترین ضعف او نا توانی در تعامل با برخی نمایندگان کنونی مجلس است که نمی تواند در پیشبرد پروژه ها و اهداف خود از آنان کمک بگیرد.

ضعف بزرگ دیگری نیز که به قهرمانی وارد است این است که او بیشتر رو به صنعت دارد تا کشاورزی، به همین دلیل است که بسیاری او را در استان کشاورز خیزی چون گیلان نا موفق می دانند. که البته این ضعف در طول این چند سال با عدم موفقیت در خودکفایی برنج و چای و ضررهای بسیار کشاورزان به چشم آمد و بهانه ای شد برای کسانی که نمی خواهند او بماند.

روزی که قهرمانی استاندار گیلان شد به شخصه وزیر کشور وقت را ستودم که در بین گزینه های موجود توانست بهترین گزینه را برای استانداری انتخاب کند و امروز نیز این انتظار را دارم که اگر گزینه ای بهتر از او پیدا نکرد و تنها اگر قرار است به خاطر مسائل جناحی برکنار شود ، وزیر کشور از اینکارخودداری کند .